gedicht van Hans van Druten
Zwaant


muziek is haar bloed
op wieken van liefde
mijn hart tegemoet

ogen vol bloemen
opbloeiend uit 'r ziel
weemoed verschiet

licht weerkaatst 'r lach
twinkelt, kristallijnt
en vleugelt vrij

zwaant reikhals
veert om haar middel
ronde slankstengel

stuift vonken in 't rond
terstond val ik voor haar
kom, blijf bij mij

maak m' eindeloos